‘t Hardeproces vaan polyurethaanschuim besteit oet versjèllende fases: initiële oetbreiing, oppervlaktedruge, intern harde en complete verharding.
Iers begint de oetbreijing binne 5-15 sekonde nao ‘t bespuite, en nump snel in volume touw tot ‘t maximum. Dit stadium weurt sterk beïnvlood door de vochtigheid vaan de umgeving; hoegere vochtigheid resulteert in ‘n snellere reactie.
Volgende is de oppervlaktedroogfase, die normaal gesproke ongeveer 10 minute duurt (bij kamertemperatuur vaan 20 graode en relatieve vochtigheid vaan 50%). Op dit punt vörmp zich ‘n dunne film op ‘t oppervlak vaan ‘t schuim, boedoor ‘t neet langer kleverig is, mer de binnekant zach blief. Dit is de optimale tied um de vörm aon te passe.
De interne harderingsfase vereis ‘n langere tied. In de zomer (temperatuur 25-30 graod) duurt ‘t volledig harde ongeveer 4-6 oor; in de winter (temperatuur 0-10 graode), kin ut tot 24 oor of langer dure. De geltied, vaan ‘t spuite tot ‘t verlees vaan vloeibaarheid, is euver ‘t algemein 5-10 minute, beïnvlood door de katalysator en de temperatuur.
Factore die de harderingstied beïnvleuje zien temperatuur, vochtigheid en schuimdikte. Veur elke 10 graode touwnaome in temperatuur verdubbelt de reactiesnelheid. Liege vochtigheid vertraag de hardering; daorum kin waterspuite helpe in druige umgevinge. Es de dikte vaan de colloïde 5cm euversteit, kin de opbouw vaan interne wermte ‘t harde versnelle, mer ouch ‘t risico op leechtes vergroete.
In vochtige zuideleke regio’s is de harderingstied korter, wat de toepassing gemekkelik maak. In druige, kawwe noordeleke regio’s zien isolatiemaotregele nuudig. In de praktische toepassinge weurt aongeraoje um 24 oor te wachte veur volgende bewerkinge, wie ‘t knippe of sjildere, um de sterkte te verzekere.
Onder speciale umstandeghede, zoe wie oonderwatertoepassinge, kin de harderingstied were verkort umdet water direk deilnump aon de reactie. D’r mot echter opgemerk were dat excessief hardering de uniformiteit kin beïnvleuje.
‘t Begriepe vaan dees processe kin gebrukers helpe um toepassingsfoute te optimalisere en toepassingsfoute te veurkomme.